Do tej pory okno "Zapisz jako" dawało nam w zasadzie tylko trzy opcje - zapisu w formacie projektu, modelu 3D lub obrazu. Znacznie więcej opcji zobaczymy po zaktualizowaniu Paint 3D do wersji 4.1805.25027.0. Jak widać na zrzucie ekranu, w oknie zapisywania od razu wybieramy, w jakim formacie zapisać plik. 5 wielkanocnych dekoracji, prosto z Twojej drukarki 3D. Nadchodzi Wielkanoc, jeśli masz dużo czasu na druk 3D, przygotuj drukarkę, aby mieć swój wkład w stworzeniu świątecznego wystroju. Jak zwykle istnieje wiele opcji do wyboru, ale nie martw się, przygotowaliśmy 5 wybranych projektów do wydrukowania. Prawidłowe czyszczenie platformy drukarki 3D jest kluczowe dla udanych wydruków. Poznaj pięć prostych sposobów na czyszczenie platformy drukarki 3D! Wydruki 3D mogą ulec zniszczeniu z wielu powodów, a jednym z najczęstszych jest oderwanie się części od platformy w trakcie drukowania. W związku z tym, zapewnienie odpowiedniego przylegania jest kluczowe dla udanego drukowania Kalibracja drukarki 3D. Jeżeli wykonujesz kalibrację drukarki 3D pierwszy raz po złożeniu, to warto rozpocząć od wypoziomowania osi X z ekstruderem. W tym celu należy zmierzyć odległość uchwytu osi X od elementu mocującego silnik osi Z. Oba uchwyty osi X powinny być oddalone od silników osi Z o taką samą wartość. Ten samolot RC jest zdecydowanie czymś zupełnie innym na tej liście samolotów RC, drukowanych w 3D. Ma silnik odrzutowy! Ten odrzutowiec jest prawie całkowicie wydrukowany w 3D. Ma długość 185,50 mm, rozpiętość skrzydeł 1451 mm i wagę 7,5 kg. To oznacza, że maszyna leci jak prawdziwy samolot! Użyć drukarki 3D i wydrukować go sobie. Jak podano w prostej instrukcji: najpierw projektujemy model w MLCad, potem drukujemy. I w zasadzie gotowe. Według mnie nie ma to sensu - w końcu cała radość płynąca z duńskich klocków wynika właśnie z tego, że własnoręcznie składamy element po elemencie, a im większą budowlę robimy Teraz już wiesz, jakie projekty do drukarki 3D można zrealizować z jej pomocą. Pokazaliśmy Ci także przykładowe modele 3D do druku, które pomogą Ci rozwijać swoje hobby i tworzyć pierwsze projekty. Pasjonuje Cię druk 3D. Projekty pokazane w tym artykule pozwolą na poznanie podstawowych technik oraz staną się baza do dalszego rozwoju. Druk 3D ma wiele możliwości, a ludzie zastanawiają się, jak mogą zrobić formy silikonowe za pomocą drukarki 3D do odlewania lub tworzenia elastycznych form. Ten artykuł szczegółowo przedstawi, jak to się robi i niektóre z najlepszych praktyk. Użytkownicy Replicatora piątej generacji mają do dyspozycji aplikację PrintShop, która pozwala tworzyć i modyfikować szablony prostych obiektów, zapisywać gotowe projekty na dysku wirtualnym producenta i wysyłać je do drukarki 3D. Projektowanie trójwymiarowych obiektów – tworzenie modeli w tablecie lub smartfonie Dysze Rubinowe / Mosiężne Dysze Rubinowe. → maks. 550 ° C. Dysze z rubinowymi końcówkami należą do luksusowej klasy dysz do drukarek 3D. Z reguły dysze rubinowe to dysze mosiężne z powłoką lub bez powłoki, które mają rubin na końcówce. Ponieważ otwór w rubinie można wykonać bardzo precyzyjnie, istnieją tylko małe Pde2m. Nadrzędna kategoria: Blog Druk 3D 25 maj 2020 Poprawiono: 26 maj 2020 Nasza drukarka przychodzi wstępnie złożona, jednak trzeba ją zmontować do końca i wymaga to trochę pracy. Najważniejsze: im więcej o tym oglądniesz filmów tym lepiej ją złożysz! Ten poradnik zbierze kilka filmów, które mi pomogły złożyć drukarkę. Gdyby nie one pewnie bym nic nie wydrukował, bo według mnie brakuje trochę szczegółów w instrukcji. Mimo wszystko składanie według instrukcji to podstawa! Dlaczego Ender 3? Odpowiadam w tym artykule: Jaką drukarkę 3D wybrać? Mini słowniczek Ekstruder - to jest, to co ciągnie filament i podaje do głowicy przez tą białą rurkę Filament - materiał z którego drukujemy czyli na początek PLA Stół jak i głowica się nagrzewają - stołu można dotknąć ok. 40oC ale dysza ma już 200oC, ten czarny element silikonowy tam ma być, nie zdejmuj go! Silniki krokowe - to dlatego drukarka może drukować, ponieważ każdy ruch silnika ma określone parametry - w czasie wydruku jak coś się przyblokuje to popsujemy wydruk. Dlatego sprawdź pełny zakres ruchu elementów zanim zaczniesz drukować, czy coś się o coś nie zahacza. Drukarka ma wyłączniki krańcowe to pozwala jej określić punkty startowe druku (jeden z nich odpowiedzialny za wysokość montujemy na lewej pionowej prowadnicy). Zanim włączysz drukarkę skręć stół niżej (cztery śruby poniżej) aby głowica podczas pierwszego autolevelingu nie porysowała stołu! Klipsy które trzymają matę stołu odsuń od rogów - lewy przedni róg może być zahaczony przez głowicę a lewy tylny może dotknąć elektroniki Od tego zacznij Jest to moim zdaniem najlepszy film do rozpoczęcia zabawy z drukarką 3D Chcesz wiedzieć więcej? Jeżeli chcesz bardziej poznać zasadę działania drukarki to ten facet fajnie to opisuje - ale uwaga, idzie on swoją instrukcją składania niekoniecznie łatwiejszą! Przygotowanie do druku Jak już złożymy drukarkę, zobacz jeszcze ten film. Najważniejsze Według mnie najważniejsze rzeczy o jakie musimy zadbać - podczas montażu i samego przygotowania do druku: Wyciągasz drukarkę z pudełka i kładziesz na prostym blacie - drukarka nie może się kiwać, jeżeli tak jest - poluzuj dolne mocowanie i ją wypoziomuj. Dopiero po zamontowaniu górnej belki (tej na stałe) która ściąga konstrukcję będzie możliwe rzeczywiste sprawdzenie jak przylegają elementy (patrz punk niżej!) Ruchoma belka z ekstruderem i głowicą drukująca nie może chodzić za ciasno - polecam nie montować na początku pionowej rurki (ta w silikonowej osłonie znajdująca się w jednym z profili, którą montujemy do silnika). I pojeździć tym elementem aby dobrze pasował i równo chodził. Rurkę potem wkręcamy (generalnie siłą grawitacji się ona wkręci, trzeba jej lekko pomóc i potem dokręcić przy silniku obejmę). U mnie było trochę ciasno, więc musiałem poluzować śruby wewnętrzne - mają one mimośród - więc pozwalają trochę poluzować trzymanie. Tylko śruby wewnętrzne od ruchomej belki to mają! Nie drukuj psa/kota tego co jest na karcie - szkoda na to czasu (pisze a drukuje się 5h) a filamentu z zestawu na to nie starczy, wydrukuj coś przydatnego np. osłonę na wiatrak od płyty głównej. Nie bój się przesuwać elementów - gdy drukarka jest wyłącza silnikami można obracać bez problemu, natomiast gdy jest już włączona - nie rób tego! Filament możemy uzupełnić w trakcie druku - uważamy aby nie zmienić wysokości dyszy - czyli możemy mocniej pociągnąć do zewnątrz ale staramy się nie robić tego w pionie. Wydruk odklejamy ja już stół trochę przestygnie Przygotowanie do druku Poziomowanie na kartę na pierwszy druk jest wystarczające i naprawdę proste - zobacz filmiki powyżej. Następnie musimy włożyć filament do ekstrudera. Ściskamy go i wkładamy - to też jest na filmiku - pierwszy raz filament wkładamy do samego końca i dociskamy aż zacznie wyciekać z głowicy! Później już tak nie robimy (patrz wymiana filamentu). Slicer Cura Aby plik projektu 3D (.stl) móc wydrukować potrzebujemy programu Slicer, który przekonwertuje plik wektorowy na warstwy druku. Na początku w zupełności wystarczy nam właśnie ten bezpłatny program, pobieramy go stąd: Ultimaker Cura Instalacja jest mega prosta - na wyskakujące okna klikamy: tak, tak, tak (dotyczące wirtualnych drukarek itp.) i gotowe. Następnie dodajemy drukarkę Creality Ender 3 i to wszystko, potem pozostaje nam tylko wybrać projekt do druku. Potem wchodzimy na i ściągamy stl osłony na silnik - ja wybrałem wersję: Pauzowanie wydruku W każdej chwili możemy wstrzymać druk, wybieramy odpowiednią pozycję w menu i wtedy głowica odchodzi od wydruku w lewy róg i możemy go potem zacząć od tego punktu - pamiętaj aby nie nacisnąć na belkę, bo zmieni się wysokość i nici z ładnej kontynuacji wydruku! Wymiana filamentu Można ją zrobić w trakcie druku - wchodzi w menu - .... klikamy. Reszta filamentu zostanie wycofywana, naciskamy na ekstruder i wyciągamy do końca. Może się lekko przyblokować, jak ostygnie więc zróbmy to szybko. Następnie nacinamy nowy filament pod kątem tak aby dalsza strona od nas wchodziła na ostro - kąt wkładania utrudnia to zadanie, więc nacięcie filamentu pod kątem pozwoli wsunąć go łatwo do rurki. Wsuń go tak do 3/4 teflonowej rurki nie dalej! Ender 3 ciągnie potem ekstruderem filament, więc będzie przeskakiwać jak włożymy go za głęboko, jak coś zawsze możemy kliknąć aby dał więcej. Podsumowanie Jak widzicie pierwszy wydruk wcale nie jest trudny! Oczywiście jeżeli chcemy aby wydruki były lepsze to zajmie nam to trochę więcej czasu ale dlatego w pierwszej kolejności drukujemy coś prostego! W kolejnych artykułach przejdę już do konkretnych wydruków. Jednak zanim to nastąpi przeczytaj: Ender 3 - podstawowe modyfikacje Chcesz wiedzieć więcej? Dołącz do grupy na FB. Będzie nam też miło jak polubisz Fanpage! Sonoff NSPanel Od: 268 zł 299 zł | Powiadom gdy cena spadnie Urządzenie z ekosystemu Sonoff, które posiada 2x fizyczny przycisk do sterowania dwoma wyjściami oraz... dotykowy i kolorowy ekran LCD do sterowania wszystkim innym! Po zmianie oprogramowania jest możliwość sterowania urządzeniami z poza ekosystemu Sonoff! Dziwi brak reklam? Przeczytaj dlaczego i wesprzyj bloga na || belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Przygotowanie projektu do druku Witam,Na dniach wreszcie ma do mnie przyjść pierwsza drukarka 3D (MK3) tak więc czas przygotować projekty - w związku z tym mam kilka pytań początkującego:1) czy podczas projektowania w programie typu blender/3ds muszę brać pod uwagę ilość np. segmentów w modelu cylindra? Czy podczas druku program i tak będzie wiedział, że chodzi mi o cylinder a nie np 32-ścianościan 2) czy samo dzielenie elementów lepiej wykonać na etapie projektowania w natywnym programie (j/w) czy w slicerze (tego to jeszcze na oczy nie widziałem)? Chodzi o takie dzielenie, żeby zminimalizować/uniknąć drukowania czy wymiary w programie blender/3ds (unit ustawiony na mm) będą zachowane przy samym przesłaniu do drukarki, czy całość trzeba jeszcze jakoś skalować/kalibrować w slicerze. Innymi słowy - czy pliki modeli 3d przechowują informacje o skali? dziobu Zasłużony Posty: 7726 Rejestracja: 28 gru 2016, 16:38 Lokalizacja: Kraków Drukarka: ZMorph x 4934 Kontaktowanie: Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: dziobu » 11 maja 2018, 13:50 Witaj,belialek pisze:1) czy podczas projektowania w programie typu blender/3ds muszę brać pod uwagę ilość np. segmentów w modelu cylindra? Czy podczas druku program i tak będzie wiedział, że chodzi mi o cylinder a nie np 32-ścianościan Podczas eksportu do STLa i tak zrobisz z tego n-ścian. Na dzień dzisiejszy w świecie reprapów nie ma prawdziwych okręgów. Są tylko natomiast żeby obiekt był spójny; to ważna uwaga bo wiem że Blender szczerze ma to gdzieś. Tak jak kierunki pisze:2) czy samo dzielenie elementów lepiej wykonać na etapie projektowania w natywnym programie (j/w) czy w slicerze (tego to jeszcze na oczy nie widziałem)? Chodzi o takie dzielenie, żeby zminimalizować/uniknąć drukowania slicera jest wydrukowanie modelu/ów który/e załadujesz. Od biedy możesz obrócić czy przeskalować. Ale jakieś cięcia czy podziały powinieneś zrobic pisze:3) czy wymiary w programie blender/3ds (unit ustawiony na mm) będą zachowane przy samym przesłaniu do drukarki, czy całość trzeba jeszcze jakoś skalować/kalibrować w slicerze. Innymi słowy - czy pliki modeli 3d przechowują informacje o skali?STL nie zachowuje informacji o jednotkach. Te dobiera dopiero slicer i przeważnie od razu zakłada że chodzi o mm/cale (zapewne masz w nastawach).Np w Sketchupie normalnie rysuje się pod druk 3D (i eksportuje) w metrach a slicer i tak czyta to jako mm. belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: belialek » 11 maja 2018, 13:56 dziobu pisze:Podczas eksportu do STLa i tak zrobisz z tego n-ścian. Na dzień dzisiejszy w świecie reprapów nie ma prawdziwych okręgów. Są tylko całą grafika 3d to trójkąty i poligony - bardziej chodzi mi o to, czy jak w takim 3ds cylinder będzie miał te 32 ściany (co jest widoczne na podglądzie bez renderowania) to czy po wydrukowaniu będzie automatycznie zinterpretowane i wydrukowane jako cylinder w najlepszy możliwy dla drukarki sposób, czy zostaną widoczne 32 ściany? Hejterro Posty: 161 Rejestracja: 21 sie 2017, 20:40 x 19 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: Hejterro » 11 maja 2018, 13:59 Korzystam na co dzień z Inventora, ale myślę, że nie robi to większej Slicer obsługuje pliki .stl, które są niejako siatką zrobioną z trójkątów. Także każdy okrąg będzie ileśtam-kątem. Przy eksporcie z programu do tworzenia (3DS, Inventor, itd.) do stl'a musisz sobie ustawić jednostkę eksportu i jakość - jednostka wiadomo, a jakość określa ilość tych trójkątów przy samym eksporcie. Wiadomo, lepsza jakość oznacza dużo trójkątów i większą wagę samego pliku. Im więcej trójkątów, tym dłużej slicer będzie go obrabiał. Tu zostawiam decyzję o jakości pod dany model i to co chce się Do cięcia sam używam Meshmixera. Wrzucasz tam już zaprojektowany element w formacie stl i tniesz sobie płaszczyznami aby uzyskać co chcesz. Moim zdaniem jedna z wygodniejszych opcji. 3. To samo co w punkcie 1. Jak dobrze ustawisz jednostki to raczej nie będzie problemu ze skalowaniem. Autodesk ma domyślnie chyba ustawione centymetry w eksporcie i wtedy trzeba sobie przeskalować elementy Widzę, że Dziobu mnie ubiegł dziobu Zasłużony Posty: 7726 Rejestracja: 28 gru 2016, 16:38 Lokalizacja: Kraków Drukarka: ZMorph x 4934 Kontaktowanie: Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: dziobu » 11 maja 2018, 14:02 W druku 3D automatycznie to tylko dysza się zapycha Slicer nie robi z plikiem nic. On nie wie że to czy tamto to okrąg. Ty musisz podczas rysowania czy eksportu zadbać o to żeby wynikowy STL miał cylinder z pożądaną ilością ścian. belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: belialek » 11 maja 2018, 14:21 OK, właśnie o to mi chodziło Dzięki - jak jeszcze na czymś utknę to pozwolę się dopytać (a utknę na bank) Berg Zasłużony Posty: 7370 Rejestracja: 05 lis 2016, 11:57 Lokalizacja: Kraków Drukarka: Lume, K8400, HC Evo x 2626 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: Berg » 11 maja 2018, 15:29 belialek pisze:1) czy podczas projektowania w programie typu blender/3ds muszę brać pod uwagę ilość np. segmentów w modelu cylindra? Czy podczas druku program i tak będzie wiedział, że chodzi mi o cylinder a nie np 32-ścianościan Jak dasz za mało, to wyjdzie kanciak, jak za dużo, to dłużej będzie sliser ciąć a potem elektronika może nie wyrobić na okręgach, co czasem widać w postaci krótkich zatrzymań głowicy i bąbli na wydruku. Przykładowo takie okręgi śred. 10-20mm to robię 48 pisze:2) czy samo dzielenie elementów lepiej wykonać na etapie projektowania w natywnym programie (j/w) czy w slicerze (tego to jeszcze na oczy nie widziałem)? Chodzi o takie dzielenie, żeby zminimalizować/uniknąć drukowania samemu pociąć wcześniej w programie graficznym na fragmenty. Można to zrobić pisze:3) czy wymiary w programie blender/3ds (unit ustawiony na mm) będą zachowane przy samym przesłaniu do drukarki, czy całość trzeba jeszcze jakoś skalować/kalibrować w slicerze. Innymi słowy - czy pliki modeli 3d przechowują informacje o skali?Z tym zawsze są jakieś czary. Gdzieś na sieci jest how-to jak skonfigurować Blendera pod druk 3d, w tym jak dobrać jednostki. Najczęściej "1" to potem 1mm niezależnie czy 1 to był 1mm czy 1m. Najlepiej zrobić jakikolwiek model i załadować do Slicera. Sprawdzić, czy jest ok i tego się potem przykład w Sketchupie używam 1m=1mm. Głównie dla tego, że przy projektowaniu w mm gubi dokładność. Domyślny profil SketchUpa do druku 3D nie nadaje się od używania. Każdy STL po załadowania do Sketchupa pierwsze przeskalowuję x1000. Blender chyba nie ma tej przypadłości. McKee Zasłużony Posty: 2610 Rejestracja: 20 kwie 2016, 23:00 x 775 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: McKee » 11 maja 2018, 16:51 Nikt nie napisał wprost to ja dorzucę: wywal Blendera - on się słabo nadaje do projektowania pod druk 3D. jarn Motto na dziś: "How may I abuse you?" belialek Posty: 38 Rejestracja: 22 lut 2018, 17:14 Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: belialek » 11 maja 2018, 18:57 Plik przygotowałem w 3ds, zapisałem do stl, zaimportowałem w slic3r - plik załadował się poprawnie, wymiary trzyma idealnie. Po kliknięciu "Slice now" pojawiło się info, że sporo rzeczy sobie popoprawiał i model dumnie pokazuje się w zakładce 3D. Niestety jak przełączę na zakładkę "Preview" to widać tylko małą część modelu (zabawa suwakami nic więcej nie wnosi). Co poszło nie tak? Załączniki dziobu Zasłużony Posty: 7726 Rejestracja: 28 gru 2016, 16:38 Lokalizacja: Kraków Drukarka: ZMorph x 4934 Kontaktowanie: Re: Przygotowanie projektu do druku Postautor: dziobu » 11 maja 2018, 19:03 A jesteś pewien że model jest prawidłowy?Wrzuć tu STLa. Wróć do „Slicery” Kto jest online Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości BlogArtykułyMechanikaDruk 3DDruk 3D – Projektowanie modeli #2 – Podpory i mosty Jednym z większych problemów dla drukarek 3D są obiekty częściowo zawieszone w powietrzu. Aby wydruk był możliwy, często wykorzystuje się specjalne, odrywane później podpory. W kolejnym artykule o projektowaniu pod druk 3D pokażę jak tworzyć modele, żeby nie wymagały materiału podporowego. « Poprzedni artykuł z seriiNastępny artykuł z serii » Jak wiadomo, w technologii druku 3D obiekty budowane są warstwowo. Poszczególne warstwy kładzione przez drukarkę muszą być czymś (przynajmniej częściowo) podparte. W przeciwnym wypadku wyciskany przez ekstruder filament opadnie pod wpływem grawitacji, zamiast zastygnąć w docelowym miejscu. Powszechnym sposobem na radzenie sobie z wystającymi lub zawieszonymi w powietrzu fragmentami modelu jest wykorzystanie materiału podporowego. Czyli dodatkowych struktur, na których opiera się drukowany przedmiot. Podpory mogą być budowane ze specjalnego, rozpuszczalnego w wodzie tworzywa - jednak żeby móc skorzystać z tej opcji, musimy posiadać drukarkę z przynajmniej dwiema głowicami. W urządzeniach z pojedynczym ekstruderem wsporniki mogą być wykonywane z podstawowego filamentu - w taki sposób, żeby po zakończeniu druku można było je w miarę łatwo oderwać. Istnieje jednak kilka wad korzystania z materiału podporowego: oprócz tego, że samo jego drukowanie pochłania czas i filament, bardzo często po usunięciu na wydruku pozostają charakterystyczne ślady. Można je oczywiście wyszlifować, jednak wiąże się to z dodatkową pracą. Jeśli nie planujemy późniejszego malowania modelu, efekt końcowy będzie i tak gorszy, niż gdyby nasz przedmiot dało się wydrukować bez podpór. Usuwanie wsporników z niektórych modeli może okazać się bardzo czasochłonne Innym problemem związanym z materiałem podporowym jest to, że przy odrywaniu go z bardziej delikatnych wydruków istnieje ryzyko uszkodzenia właściwego przedmiotu. Usuwanie podpór w niektórych sytuacjach jest też po prostu bardzo trudne (lub wręcz niemożliwe). Jak nie używać wsporników? Osobiście jestem dużym zwolennikiem druku bez materiału podporowego. Projektując modele samemu, bardzo często można uniknąć konieczności jego stosowania. Niekiedy wymaga to całkiem niewielkich zmian w projekcie albo po prostu lepszego poznania możliwości drukarki 3D. W niektórych sytuacjach, aby model nie wymagał podpór, wystarczy tylko odpowiednio go obrócić. Poniżej znajduje się fragment schodków drukowanych w dwóch różnych pozycjach bez użycia wsporników - jak można było się spodziewać, w pierwszym wypadku wydruk nie wyszedł dobrze: Druk takiego samego modelu bez wsporników w różnych pozycjach W internecie można znaleźć sporo modeli, które warto drukować w jednej określonej pozycji. Dla przykładu, dość skomplikowany fragment czaszki tyranozaura może nie wymagać wsporników, jeśli będzie drukowany jak na grafice poniżej: Czaszka tyranozaura do druku bez supportu. Źródło: Thingiverse Warto zaznaczyć, że niektóre struktury, mimo że mogą być wydrukowane w różnych pozycjach, w pewnych ustawieniach wyjdą po prostu lepiej. Na przykład prosty model walca można wydrukować zarówno w pionie jak i w poziomie - jednak w pierwszym przypadku wydruk będzie dużo dokładniejszy. Wynika to z braku skosów oraz uniknięcia efektu schodków na zaokrąglonej powierzchni. Dobrze jest, jeśli przy okazji powierzchnia modelu dotykająca stołu jest w miarę duża – pomoże to uniknąć odklejenia się modelu od stołu w trakcie druku. Wykorzystanie skosów Przyjmuje się, że niskobudżetowe drukarki 3D dobrze radzą sobie z wykonywaniem skosów odchylonych od pionu maksymalnie o 45 stopni. Przy bardziej płaskich przewieszeniach kolejne warstwy filamentu nie mają wystarczającego podparcia. Zaczynają pojawiać się mniejsze lub większe zniekształcenia powierzchni. Oczywiście każde urządzenie ze względu na zastosowane rozwiązania techniczne ma nieco inne możliwości, dlatego niektóre drukarki poradzą sobie z większymi skosami, a inne będą miały już kłopoty przy słabszych przewieszeniach. Żeby skośne powierzchnie dobrze wychodziły w naszej drukarce, warto zadbać o efektywne chłodzenie wydruków - po więcej informacji na ten temat zapraszam na mój blog: Wyobraźmy sobie pusty w środku walec, z otworami po obu końcach: Model walca z wiszącą w powietrzu górną powierzchnią Problemem w tym przedmiocie jest górna powierzchnia. Nie jest ona w środku podparta, i w trakcie druku po prostu opadnie w dół: Nieudany wydruk walca Jeśli chcemy wydrukować taki przedmiot bez wsporników (które nota bene byłoby dość ciężko ze środka wydłubać), możemy podeprzeć górną powierzchnię skośnym kołnierzem. Oczywiście to, czy taka modyfikacja jest akceptowalna zależy od zastosowania wydruku, jednak często okazuje się, że skos dodany do wystających elementów w niczym nie przeszkadza. Model walca z podpartą górną powierzchnią Wspomniany wcześniej model czaszki tyranozaura jest możliwy do druku bez wsporników właśnie dzięki temu, że zawiera skośne powierzchnie pod odpowiednimi kątami. Wykorzystanie mostów Mosty w terminologii druku 3D są strukturami zawieszonymi w powietrzu, jednak podpartymi przynajmniej z dwóch stron. Jest to wyjątkowa sytuacja, gdzie roztopiony filament może zastygnąć w docelowej formie nie mając żadnego podparcia. Przy dobrze skalibrowanej drukarce ekstruder będzie w stanie „rozpiąć” nitki filamentu pomiędzy dwoma innymi elementami. Warto wykorzystać ten mechanizm projektując modele do druku. Most w trakcie druku To, jak długie mosty drukarka jest w stanie wykonać zależy od samego urządzenia. U siebie testowałem drukowanie elementów zawieszonych w powietrzu o długości do 10 cm – choć przy najdłuższych fragmentach pojedyncze nitki filamentu zaczynały opadać pod własnym ciężarem i nie były całkiem sklejone z wyższymi warstwami. Bardziej wydajne chłodzenie wydruku powinno pomóc uzyskać lepsze rezultaty. Tester mostów od 1 do 10 cm Korzystając z mostów można drukować w powietrzu również bardziej skomplikowane struktury. Weźmy dla przykładu poniższy model: Model ramki przed modyfikacjami Wydrukowanie takiego przedmiotu bez materiału podporowego, niezależnie od jego ułożenia skończy się mniej lub bardziej spektakularną klapą: Nieudany wydruk ramki Jest to podobny problem jak w przypadku pustego walca z otworami na końcach: drukarka próbuje położyć pierwszą warstwę z otworem, rozpoczynając od tworzenia w powietrzu obrysu otworu. Oczywiście się to nie udaje, przez co pozostała część tej warstwy również nie ma odpowiedniego oparcia i po prostu się zapada. Sposobem poradzenia sobie z takim zjawiskiem jest lekkie zmodyfikowanie modelu przez dodanie dwóch pasków po bokach: Model poprawiony przez dodanie cienkich pasków Dzięki temu drukarka najpierw utworzy 2 mosty w jednym kierunku, a następnie, już na kolejnej warstwie, wykorzysta je do utworzenia kolejnych zawieszonych w powietrzu fragmentów. Takie dodane paski mogą mieć grubość jedynie pojedynczej warstwy filamentu – przy odpowiednim chłodzeniu wydruku to już wystarczy, żeby uzyskać w miarę dobry efekt końcowy: Wydruk modelu po modyfikacji Podsumowanie Mimo, że przy stosowaniu automatycznie generowanych wsporników da się wydrukować modele o bardzo zróżnicowanej geometrii, warto podczas projektowania mieć na uwadze, w jaki sposób drukarka będzie tworzyła nasz przedmiot. Czasem całkiem proste modyfikacje modelu pozwolą bardzo uprościć jego późniejszy wydruk i wyeliminować, lub przynajmniej zmniejszyć ilość niezbędnego materiału podporowego. Dzięki temu możemy zaoszczędzić zarówno na czasie druku jak i na późniejszej obróbce, oraz zmniejszyć samo zużycie filamentu. « Poprzedni artykuł z seriiNastępny artykuł z serii » O autorze: Piotr Górecki Z wykształcenia pracuje w branży IT jako programista Javy. Po godzinach, poza psuciem i naprawianiem różnych urządzeń, z wielką pasją eksperymentuje z zastosowaniami niskobudżetowego druku 3D. Autor bloga Artykuł był ciekawy? Dołącz do 11 tysięcy osób, które otrzymują powiadomienia o nowych artykułach! Zapisz się, a otrzymasz PDF-y ze ściągami ( na temat mocy, tranzystorów, diod i schematów) oraz listę inspirujących DIY na bazie Arduino i Raspberry Pi. To nie koniec, sprawdź również Przeczytaj powiązane artykuły oraz aktualnie popularne wpisy lub losuj inny artykuł » ABS, druk 3d, drukarki, filament, PLA, podpory, projektowanie Obecnie druk 3D śmiało wkroczył nie tylko w świat prototypów i mechaniki, ale również świetnie sprawdza się w świecie cyfrowych artystów. Drukarki prężnie drukują figurki wydawnicze, również świetne perspektywy plasują się na rynku gier figurkowych i planszowych. Artyści także potrzebują prototypów, by móc sprawdzić jak wymysły ich wyobraźni prezentują się w rzeczywistości. Bardzo widoczne, zwłaszcza na rynku zachodnim są ozdoby do restauracji czy barów i wszelkiego rodzaju użytków publicznych. Coraz śmielej wykorzystywane są do tego wydruki 3D, w których potrzebna jest dusza artysty. Chcesz wydrukować stworzoną przez siebie, swoją ulubioną postać? Nic nie stoi na przeszkodzie by to zrobić! Oto niektóre z zasad, które warto przestrzegać: Większość drukarek posiada dedykowane oprogramowanie, które jest w stanie przetworzyć formaty plików oferowane przez oprogramowanie do modelowania w 3D np. CAD. Większość programów do projektowania obsługuje format STL, który to z całą pewnością przetworzy np. program RayWare, czy Z-Suite. Po wprowadzeniu modelu do owego programu, możemy zmodyfikować jeszcze wiele parametrów, podpory i ich umiejscowienie, ilość drukowanych modeli, rodzaj materiału, czy rodzaj wypełnienia (model ma być pusty w środku czy wypełnioyn, rodzaj tego wypełnienia itd. ) W kolejnym kroku program przekonwertuje model z formatu STL do G-code, który jest zakodowaną instrukcją tekstową dla drukarki. Zawiera on każdą zmianę wykonaną w czasie i przestrzeni przez drukarkę. Dzięki temu drukarka wie gdzie i kiedy przemieścić głowicę, lub który region basenu z żywicą naświetlić w danym momencie. O tym warto pamiętać! Parametry drukarki to nie wszystko, nie ważne jak bardzo zaawansowany sprzęt mielibyśmy do dyspozycji to bez znajomości paru dosyć istotnych zasad, często możemy się rozczarować rezultatami naszych wydruków. Oto kilka z nich: 1. Modele w świecie cyfrowym domyślnie są pustą skorupą, przede wszystkim ze względu na oszczędność mocy obliczeniowej. Jednak w realnym świecie wszystko ma swoją określoną grubość, nawet jeśli wynosi ona nie wiele więcej od grubości na poziomie cząsteczkowym to jednak wciąż jest to grubość. Dlatego warto nadać naszemu projektowi określoną grubość ściany już w jego wczesnej fazie tworzenia, tak by drukarka miała informacje na temat drukowanych ścianek. Warto również dopasować grubość ściany do wielkości obiektu, zrobić to proporcjonalnie większy model - grubsza ściana. 2. Najprostszą metodą nadania grubości jest proste „extrude” w podczas tej czynności niektóre elementy obiektu mogą zostać zniekształcone, jak np. rogi. 3. Trzeba je po prostu naprawić wszelkimi dostępnymi sposobami, tutaj zostało to naprawione narzędziem „merge„. 4. Warto też pamiętać aby nie tworzyć siatki ubogiej w szczegóły, w odróżnieniu od klasycznego modelowania dla druku 3D im gęstsza siatka tym dokładniej wydrukowane będą nasze modele. 5. Jednym z ostatnich kroków jest przebudowa siatki w taki sposób by zawierała możliwie jak najwięcej informacji, jednak oczywiście zachowując zdrowy rozsądek, by nie doprowadzić do „zapchania” pamięci. Programy do druku 3D bardzo pozytywnie reagują na szczegółowe siatki, zwłaszcza tam gdzie występuje wiele krzywizn. Warto więc przed eksportem zagęścić siatkę. 6. Warto również zawczasu zapisać osobno obiekt przed zagęszczeniem, aby móc wprowadzić ewentualne poprawki. Źródło: Patryk Konieczny | PCC Polska